Index   Back Top Print

[ AR  - DE  - EN  - ES  - FR  - HR  - IT  - PL  - PT ]

KATECHEZA OJCA ŚWIĘTEGO FRANCISZKA

AUDIENCJA GENERALNA

25 października 2017 r.

[Multimedia]


 

Speaker:

Jest to ostatnia katecheza z cyklu o chrześcijańskiej nadziei, który kontynuowaliśmy od początku obecnego roku liturgicznego. Jej tematem jest raj, jako cel naszej nadziei. „Raj” to jedno z ostatnich słów wypowiedzianych przez Jezusa na krzyżu. Usłyszał je człowiek, który wisiał obok Niego, przyznał się do winy, uznając, że odbiera słuszną karę za swe uczynki (por. Łk 23, 41). Na Kalwarii, w ten tragiczny i święty piątek, Jezus posuwa się do ostateczności swego wcielenia, swojej solidarności z nami, grzesznikami. Tam urzeczywistnia się to, co prorok Izajasz mówił o cierpiącym słudze: „policzony został pomiędzy przestępców” (53,12, por. Łk 22,37). Tam też ma miejsce ostatnie spotkanie z grzesznikiem, któremu otwiera na oścież drzwi swego królestwa. Obiecuje raj biedakowi, który na drzewie krzyża miał odwagę skierować do Niego najbardziej pokorną prośbę: „wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa” (Łk 23, 42). Dobry łotr przypomina nam o naszej prawdziwej kondycji wobec Boga: że jesteśmy Jego dziećmi, że On nam współczuje, że przebacza, gdy okazujemy tęsknotę za Jego miłością. Nie ma nikogo, bez względu na to, jak źle by żył, komu zostawałaby tylko rozpacz a łaska była niedostępna. Raj nie jest miejscem z baśni, ani zaczarowanym ogrodem. Raj jest uściskiem z Bogiem, Nieskończoną Miłością. Wchodzimy weń dzięki Jezusowi, który za nas umarł na krzyżu. Gdzie jest Jezus, tam jest miłosierdzie i szczęście. Chce nas tam zabrać z tym małym, czy też wielkim dobrem, jakie było w naszym życiu, aby nic się nie zatraciło z tego, co On już odkupił. Do domu Ojca zabierze także to wszystko, co w nas potrzebuje odkupienia: braki i błędy całego życia. Jeśli w to wierzymy, to śmierć przestaje nas przerażać i możemy mieć nadzieję, że opuścimy ten świat w sposób pogodny, z wielką ufnością. Ten, kto poznał Jezusa, niczego już się nie obawia.

Santo Padre:

Do un cordiale benvenuto ai pellegrini polacchi. Cari fratelli e sorelle, concludendo oggi le nostre riflessioni sulla speranza cristiana, rivolgiamo lo sguardo verso il paradiso, dove – con le braccia aperte – ci aspetta il nostro Padre celeste. Ci introdurrà Gesù misericordioso che, dall’alto della croce, non cessa di promettere il paradiso ad ogni peccatore pentito. A Lui chiediamo con speranza: “Gesù, ricordati di noi…”.

Benedico di cuore voi e i vostri cari!

Speaker:

Serdecznie witam polskich pielgrzymów. Drodzy bracia i siostry, kończąc dzisiaj nasze refleksje o chrześcijańskiej nadziei, kierujemy wzrok ku rajowi, gdzie z otwartymi ramionami oczekuje na nas Ojciec nasz niebieski. Wprowadzi nas tam miłosierny Jezus, który z wysokości krzyża wciąż obiecuje raj każdemu skruszonemu grzesznikowi. Prośmy Go z nadzieją: „Jezu wspomnij na nas…!”

Z serca błogosławię wam i waszym bliskim.

 



© Copyright - Libreria Editrice Vaticana